Hoe werkt ziekenvervoer en wat vergoedt uw verzekeraar?

Ziekenvervoer is vervoer van en naar een medische behandeling. Denk aan een afspraak bij de specialist, chemotherapie, dialyse of een operatie. In de praktijk onderscheiden we drie vervoersvormen: liggend vervoer (voor patiënten die niet rechtop kunnen zitten), rolstoelvervoer en zittend taxivervoer. Let op: die vormen zeggen iets over hóé u wordt vervoerd, niet over óf u recht heeft op vergoeding. Liggend vervoer per ambulance kent een eigen regeling. Rolstoelvervoer en gewoon taxivervoer vallen allebei onder zittend ziekenvervoer, waarvoor zeven vaste indicaties gelden.

Er lopen twee routes naast elkaar. Liggend vervoer per ambulance valt onder artikel 2.13 van het Besluit zorgverzekering: daarvoor geldt geen indicatielijst maar medische noodzaak, en u betaalt geen eigen bijdrage (wel eigen risico). Alle overige ziekenvervoer per auto, taxi of openbaar vervoer valt onder artikel 2.14 en heet zittend ziekenvervoer. Daarvoor gelden zeven vaste indicaties: nierdialyse, oncologische behandeling (chemotherapie, immuuntherapie of radiotherapie), zich uitsluitend met een rolstoel kunnen verplaatsen, een zo beperkt gezichtsvermogen dat u zich niet zonder begeleiding kunt verplaatsen, intensieve kindzorg, geriatrische revalidatie en dagbehandeling in een groep bij chronisch progressieve degeneratieve aandoeningen, niet-aangeboren hersenletsel of een verstandelijke beperking. Rolstoelvervoer is dus geen aparte regeling: rolstoelafhankelijkheid is indicatie c van deze zeven, en de rolstoeltaxi is alleen de manier waarop u wordt vervoerd. Valt uw situatie buiten de zeven, dan kan vergoeding lopen via de hardheidsclausule of via een aanvullende verzekering.

Een medische indicatie is een schriftelijke verklaring van uw behandelend arts of specialist. Daarin staat dat u vanwege uw medische toestand niet in staat bent om zelfstandig met het openbaar vervoer te reizen. Zonder deze indicatie keert uw verzekeraar de vervoerskosten niet uit. Vraag uw arts tijdig om een indicatieformulier, zodat u dit bij uw declaratie kunt voegen.

Zorgverzekeraars sluiten contracten af met bepaalde vervoerders. Als u een gecontracteerde vervoerder gebruikt, regelt uw verzekeraar vaak de betaling rechtstreeks. Heeft een vervoerder geen contract? Dan noemen we dat niet-gecontracteerd. U mag deze vervoerder ook inschakelen, maar uw verzekeraar vergoedt dan vaak een lager bedrag. Meestal is dat een percentage van het gemiddeld gecontracteerd of marktconform tarief, in 2026 tussen 60 en 100 procent, afhankelijk van uw polis. Sommige verzekeraars werken met een vast maximum per kilometer dat per verzekeraar verschilt. Menzis en Anderzorg vergoeden bijvoorbeeld maximaal 0,90 euro per kilometer. Het resterende deel betaalt u zelf. Een combinatiepolis vergoedt vaak 100 procent. Pure restitutiepolissen voor ziekenvervoer bestaan sinds 2025 niet meer in Nederland.

Bewaar altijd uw bonnen en facturen van de vervoerder. Na de rit kunt u de rekening declareren bij uw verzekeraar, via Mijn Omgeving op de website of app van uw verzekeraar. Sommige verzekeraars vereisen dat u de rit vooraf aanmeldt of een machtiging aanvraagt. Controleer dit bij uw eigen verzekeraar voordat u een rit boekt. Het vergoede bedrag wordt teruggestort op uw bankrekening.

Ziekenvervoer valt onder uw verplicht eigen risico (385 euro in 2026). Heeft u dit eigen risico nog niet volledig opgebruikt, dan betaalt u dat deel zelf. Naast het eigen risico geldt voor zittend ziekenvervoer een aparte eigen bijdrage van 134 euro per jaar (2026). Bij niet-gecontracteerde vervoerders betaalt u bovendien het verschil tussen het vergoede percentage en het werkelijke tarief.

Uw verzekeraar vergoedt zittend ziekenvervoer bij zeven vaste medische situaties uit het Besluit zorgverzekering (artikel 2.14, eerste lid): nierdialyse, oncologische behandelingen (chemotherapie, radiotherapie, immuuntherapie), zich uitsluitend met een rolstoel kunnen verplaatsen, ernstige visuele beperking, intensieve kindzorg, geriatrische revalidatiezorg en dagbehandeling in een groep bij chronisch progressieve degeneratieve aandoeningen, niet-aangeboren hersenletsel of een verstandelijke beperking. Voor andere situaties kan vergoeding lopen via de hardheidsclausule of een aanvullende verzekering. Uw arts levert de medische onderbouwing; uw zorgverzekeraar beoordeelt vervolgens of u recht heeft op vergoeding. Fysiotherapie en een bezoek aan de huisarts vallen in de meeste gevallen niet onder de vergoeding.